به گفته سرپرست تیم طراحی شبکه علمی کشور به دلیل نبودن آرشیو در ایران، برای پژوهش به دستاورد های علمی اروپا و آمریکا دسترسی داریم اما از تحقیقات داخلی بی اطلاعیم که این نشانه ای از ضعف مدیریت علمی کشور است.
سیاوش خرسندی عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در گفت وگو با ایسنا گفت: شبکه علمی در دنیا شبکه ای است که ارتباط رایانه یی بین مراکز علمی، پژوهشی و دانشگاهی را برقرار می کند و اداره و مدیریت این شبکه به وسیله کنسرسیومی صورت می گیرد که از مجموعه بهره گیرندگان و کاربران این شبکه تشکیل می شود اما ویژگی اصلی شبکه علمی نسبت به شبکه های دیگر این است که خصوصی نبوده اما عمومی ولی غیر انتفاعی است.
وی در ادامه با بیان اینکه مراکزی که ماهیت پژوهشی، تحقیقاتی و آموزشی دارند نظیر دانشگاه ها می توانند به شبکه ی علمی کشور متصل شوند زیرا کاربرد تجاری و منفعت جویانه ندارند، افزود: کاربردهای الکترونیکی نسل جدید بسیار متنوع شده اند و مراکز پژوهشی و آموزشی هم از این نوع کاربرد ها بی نیاز نیستند.
او افزود: پردازش های سرعت بالا به صورت توزیع شده، آزمایشگاه مجازی، آموزش از راه دور و برگزاری کنفرانس های مجازی بحث هایی است که اگر روی شبکه علمی زیرساخت مناسبی برای آن وجود داشته باشد می تواند اجرایی شود.
خرسندی اظهار کرد: اشکال عمده ای که بر شبکه های اینترنتی که تاکنون در کشور وجود داشته وارد است، طراحی آن ها بر مبنای ارتباطات اینترنتی است، در حالی که ما اگر از شبکه علمی کشور صحبت می کنیم ارتباطات داخل کشوری برای ما مطرح است.
اوادامه داد: از آنجا که هزینه پهنای باند و برقراری ارتباطات اینترنتی در ایران نسبت به دیگر نقاط دنیا بالاتر است، قطعا وجود شبکه ای علمی و بی نیاز از اتصال به اینترنت می تواند در دسترسی سریع و ارزان تر دانشجویان، اساتید و پژوهشگران داخلی به منابع علمی راهگشا باشد.
وی با بیان این که شبکه علمی که وزارت ارتباطات در حال اجرای آن است، سال گذشته طراحی شده, گفت: متاسفانه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در مقام اجرا هیچ مشارکتی از دانشگاه ها نگرفته است و این نگرانی وجود دارد که حتی اگر سرمایه گذاری زیادی هم روی آن صورت بگیرد و این زیرساخت به وجود بیاید کاربرد های لازم روی این شبکه استفاده نشده و به کار گرفته نشود زیرا دانشگاه ها در نگهداری، استفاده و پیکربندی این شبکه درگیر نشده اند.
این استاد دانشگاه شبکه علمی را دارای دو لایه خواند و عنوان کرد: شبکه علمی یک لایه محتوا و کاربرد و یک لایه زیرساخت و سرویس دهی دارد که هر دو لازم و ملزوم یکدیگرند. در حال حاضر سرمایه گذاری در لایه زیرساخت صورت می گیرد، بدون این که معلوم باشد سرویس های لازم روی آن فعال خواهند شد یا نه؟
او ادامه داد: از آنجا که دانشگاه ها در ایجاد زیرساخت ها مشارکت ندارند، برنامه ریزی به شکل قوی هم برای تولید محتوا نخواهند داشت و این باعث می شود که استفاده از تجهیزات زیرساختی در نهایت همان اتصال به اینترنت باشد.
وی ایجاد مراکز داده لازم را نیازمند همت جمعی مسوولان خواند و تصریح کرد: در اجرای طرح شبکه علمی کشور در خصوص مدیریت دسترسی به منابع علمی بسیار ضعیف عمل می شود. به طور مثال مقالات علمی تنها یک یا دو سال آن هم به صورت چکیده در سایت ها وجود دارد و بعد از آن هیچ آرشیوی برای دسترسی به آن ها که نتایج فعالیت های علمی و پژوهشی کشور ما هستند، وجود ندارد.
او در پایان تاکید کرد: یکی از اهداف ایجاد شبکه علمی ، اتصال اختصاصی به شبکه های علمی دنیا است که در شبکه علمی در نظر گرفته شده است؛ با لینک اختصاصی به شبکه ژیان که بزرگ ترین شبکه علمی دنیا است متصل می شویم که این امر باعث توسعه ارتباطات علمی کشور با دیگر مراکز علمی جهان خواهد شد.
در گفت وگو با کارشناسان مطرح شد: راه کارهای حل مشکلات اینترنت کشور و نقش بخش خصوصی
... ضعف اینترنت کشور و نبود زیرساخت دسترسی با سرعت بالا سیاوش خرسندی - عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر - نیز علت اصلی ضعف در اینترنت کشور را نبود زیرساخت دسترسی با سرعت بالا به اینترنت به دلیل بالا بودن تعرفه ها خواند و با بیان اینکه قوانین کشور و مشکلات حقوقی دست شرکت های خصوصی را در توسعه زیرساخت ها می بندد، افزود: بالا بودن تعرفه ها و نبود قوانین حمایتی از بخش خصوصی هر دو وابسته به سیاست گذاری های دولتی است که از سوی شرکت مخابرات به بخش خصوصی ابلاغ و اعمال می شود ...
|
صفحه 1
|
|
